២០២៦ ច្បាប់បាល់ទាត់ ១១នាក់៖ ៧ ចំណុចសំខាន់

២០២៦ ច្បាប់បាល់ទាត់ ១១នាក់៖ ៧ ចំណុចសំខាន់

ច្បាប់បាល់ទាត់ ១១នាក់ កំណត់ថា ក្រុមនីមួយៗអាចដាក់កីឡាករចូលលេងបានអតិបរមា ១១នាក់ រួមទាំងអ្នកចាំទី ១នាក់ ហើយការប្រកួតផ្លូវការត្រូវអនុវត្តតាមច្បាប់ ១៧ ប្រការរបស់ ក្រុមប្រឹក្សាសមាគមបាល់ទាត់អន្តរជាតិ។ ការប្រកួតស្តង់ដារមាន ២តង់ តង់នីមួយៗ ៤៥នាទី សរុប ៩០នាទី មិនរាប់ពេលបន្ថែម។ សហព័ន្ធបាល់ទាត់អន្តរជាតិ និង សហព័ន្ធបាល់ទាត់កម្ពុជា ប្រើគោលការណ៍នេះសម្រាប់ការប្រកួតអាជីព ដោយអនុញ្ញាតការប្តូរកីឡាករតាមបទបញ្ជារបស់ព្រឹត្តិការណ៍នីមួយៗ។ ចំណុចសំខាន់ផ្សេងទៀតរួមមាន ទីលាន បាល់ កំហុស កាតលឿង កាតក្រហម បាល់ក្រៅទីលាន បាល់ជ្រុង បាល់ពិន័យ និងច្បាប់ក្រៅទីតាំង។ ការយល់ច្បាប់មិនមែនសម្រាប់អ្នកអាជ្ញាកណ្តាលតែប៉ុណ្ណោះទេ ព្រោះវាជួយអ្នកទស្សនា និងអ្នកវិភាគរបស់ ការវិភាគក្រុម អានស្ថានការណ៍បានត្រឹមត្រូវ។ ចំណុចអនុវត្តជាក់ស្តែងគឺ ត្រូវពិនិត្យបទបញ្ជារបស់ការប្រកួតជាមុន ព្រោះចំនួនប្តូរ និងពេលបន្ថែមអាចខុសគ្នា។

Play the free demo

Gates of Olympus · Free demo

“បាល់ទាត់គឺជាល្បែងសាមញ្ញ ប៉ុន្តែការយល់ច្បាប់របស់វាមិនសាមញ្ញដូចការស្រែកថា ‘ហ្វូល’ ពីកៅអីទស្សនិកជនទេ”។ នេះជាចំណុចដែលអ្នកគាំទ្រជាច្រើនមើលរំលង។ អ្នកអាចស្គាល់កីឡាករល្បីៗទាំងអស់ ប៉ុន្តែបើមិនដឹងថា ហេតុអ្វីបាល់ពិន័យត្រូវបានផ្តល់ ឬហេតុអ្វីគ្រាប់បាល់មួយត្រូវបានលុបចោល នោះការវិភាគរបស់អ្នកគ្រាន់តែជាការទាយដោយអារម្មណ៍ប៉ុណ្ណោះ មែនទេ?

សម្រាប់អ្នកដែលចង់អានបន្ថែមអំពីមូលដ្ឋាននៃការប្រកួត សូមចាប់ផ្តើមពីប្រភពដែលមានរចនាសម្ព័ន្ធច្បាស់លាស់ខាងក្រោម។

ស្វែងយល់បន្ថែម

ការប្រៀបធៀបរហ័ស៖ ច្បាប់ណាខ្លះដែលត្រូវចាំ?

ប្រធានបទ	ច្បាប់ស្តង់ដារ	ចំណុចដែលគេយល់ច្រឡំញឹកញាប់
ចំនួនកីឡាករ	អតិបរមា ១១នាក់ក្នុងមួយក្រុម	អ្នកចាំទីក៏រាប់ជាកីឡាករម្នាក់ដែរ
រយៈពេល	២តង់ តង់ละ ៤៥នាទី	ពេលបន្ថែមមិនមែនជាតង់ទីបីទេ
ការប្តូរ	អាស្រ័យលើបទបញ្ជាការប្រកួត	ការប្រកួតខ្លះអនុញ្ញាត ៥នាក់ ឬច្រើនជាងនេះ
បាល់ក្រៅទីលាន	បាល់ត្រូវឆ្លងខ្សែទាំងមូល	ឆ្លងតែពាក់កណ្តាលមិនទាន់ក្រៅទេ
ក្រៅទីតាំង	អាស្រ័យលើទីតាំងកីឡាករ និងអ្នកទទួលបាល់	មិនមែនគ្រប់ការឈរខាងមុខខ្សែការពារសុទ្ធតែជាក្រៅទីតាំង
កំហុស	អាចនាំទៅបាល់ពិន័យ កាត ឬបាល់ពិន័យ១១ម៉ែត្រ	ការប៉ះបាល់មុន មិនលុបកំហុសគ្រប់ប្រភេទទេ
ការប្រកួតស្មើ	អាចបញ្ចប់ស្មើ ឬទៅបន្ថែមម៉ោង	អាស្រ័យលើបទបញ្ជារបស់ពានរង្វាន់

តារាងនេះបង្ហាញពីចំណុចស្នូល ប៉ុន្តែមិនគួរយកទៅជំនួសបទបញ្ជាផ្លូវការរបស់ពានរង្វាន់ឡើយ។ ឧទាហរណ៍ ការប្រកួតលីគក្នុងស្រុកអាចមាននីតិវិធីខុសពីការប្រកួតជម្រុះរបស់ សហព័ន្ធបាល់ទាត់អាស៊ី ឬការប្រកួតបាល់ទាត់ពិភពលោកឆ្នាំ ២០២៦។ ចំណុចព័ត៌មានសំខាន់មួយដែលគេមិនសូវនិយាយគឺ ការប្រកួតអាជីពជាច្រើនមានបញ្ជីកីឡាករបម្រុងច្រើនជាងចំនួនកីឡាករដែលអាចប្តូរចូលបាន ដូច្នេះ “មាននៅលើកៅអី” មិនមានន័យថា “អាចចូលលេងទាំងអស់” ទេ។ លើសពីនេះ ពេលបន្ថែមដែលអ្នកអាជ្ញាកណ្តាលបង្ហាញនៅចុងតង់ គឺជាការសងពេលដែលបាត់បង់ពីការប្តូរ ការព្យាបាល ការពិនិត្យវីដេអូ និងការពន្យារពេលផ្សេងៗ មិនមែនជាលេខកំណត់ជាមុនសម្រាប់គ្រប់ការប្រកួតឡើយ។

មគ្គុទ្ទេសក៍មូលដ្ឋានសម្រាប់អ្នកចាប់ផ្តើមមើលបាល់ទាត់

ជុំទី១៖ តើចំនួនកីឡាករ និងតួនាទីក្នុងក្រុមកំណត់យ៉ាងដូចម្តេច?

ច្បាប់បាល់ទាត់ ១១នាក់ កំណត់ឱ្យក្រុមមួយមានកីឡាករលើទីលានមិនលើស ១១នាក់ និងត្រូវមានអ្នកចាំទីម្នាក់។ ប្រសិនបើក្រុមណាមួយមានតិចជាង ៧នាក់ ការប្រកួតមិនអាចចាប់ផ្តើម ឬបន្តតាមស្តង់ដារទូទៅបានទេ។ អ្នកចាំទីមានសិទ្ធិប្រើដៃនៅក្នុងតំបន់ពិន័យរបស់ខ្លួន ប៉ុន្តែមិនមានសិទ្ធិនោះនៅក្រៅតំបន់ឡើយ។ ចំនួនកីឡាករដែលអាចប្តូរ និងចំនួនអ្នកបម្រុង ត្រូវយោងតាមបទបញ្ជារបស់លីគ ឬពានរង្វាន់ ដូច្នេះកុំយកបទបញ្ជាពីការប្រកួតមួយទៅអនុវត្តលើការប្រកួតមួយទៀតដោយងងឹតងងុល។

ការរៀបចំ ៤-៣-៣, ៤-៤-២ ឬ ៣-៥-២ មិនមែនជាច្បាប់បង្ខំរបស់ ក្រុមប្រឹក្សាសមាគមបាល់ទាត់អន្តរជាតិទេ ប៉ុន្តែជាយុទ្ធសាស្ត្ររបស់គ្រូបង្វឹក។ តួនាទីរបស់ខ្សែការពារ ខ្សែបម្រើ និងខ្សែប្រយុទ្ធអាចប្តូរតាមស្ថានការណ៍ ដោយមិនប៉ះពាល់ដល់ច្បាប់ឡើយ ប្រសិនបើការផ្លាស់ប្តូរនោះមិនបង្កឱ្យមានកីឡាករលើសចំនួន ឬការប្តូរដោយគ្មានការអនុញ្ញាត។ ច្បាប់មួយដែលមានប្រយោជន៍សម្រាប់ការវិភាគគឺ កីឡាករដែលត្រូវបានប្តូរចេញ មិនអាចត្រឡប់ចូលវិញក្នុងការប្រកួតស្តង់ដារ លើកលែងតែការប្រកួតនោះប្រើបទបញ្ជាពិសេសរបស់ពានរង្វាន់។ ដូច្នេះ ការផ្លាស់ប្តូរនៅនាទី ៨៥ មិនមែនជាការសាកល្បងឥតគិតថ្លៃទេ; វាជាការសម្រេចចិត្តដែលបិទជម្រើសមួយរបស់គ្រូបង្វឹក។

ចំណុចគួរឱ្យប្រុងប្រយ័ត្នសម្រាប់អ្នកវិភាគមានដូចជា៖

1. ពិនិត្យបញ្ជីកីឡាករផ្លូវការ មិនមែនពឹងលើរូបភាពផ្សព្វផ្សាយមុនការប្រកួត។
2. បែងចែកឱ្យច្បាស់រវាងកីឡាករដែលចាប់ផ្តើម កីឡាករបម្រុង និងកីឡាករដែលត្រូវបានដកចេញពីបញ្ជី។
3. ពិនិត្យថាការប្តូរចូលបានធ្វើឡើងនៅពេលបាល់ឈប់ និងតាមសញ្ញារបស់អ្នកអាជ្ញាកណ្តាលឬអត់។
4. កត់សម្គាល់ថាការប្តូរច្រើនដងអាចត្រូវបានកំណត់ជាចំនួនឱកាស មិនមែនត្រឹមចំនួនមនុស្សប្តូរទេ។

តាម ច្បាប់បាល់ទាត់របស់ ក្រុមប្រឹក្សាសមាគមបាល់ទាត់អន្តរជាតិ ក្រុមត្រូវមានកីឡាករមិនលើស ១១នាក់ ហើយកីឡាករម្នាក់ត្រូវជាអ្នកចាំទី។ នេះជាការបែងចែកសិទ្ធិ និងកាតព្វកិច្ច មិនមែនជាការតុបតែងទម្រង់លេងសម្រាប់អ្នកថតរូបឡើយ។

នៅពេលវិភាគការប្រកួតរបស់ ព្រឹត្តិការណ៍បាល់ទាត់ពិភពលោក ២០២៦ អ្នកគួរតាមដានផងដែរថា បទបញ្ជាផ្លូវការរបស់ព្រឹត្តិការណ៍អនុញ្ញាតការប្តូរប៉ុន្មាននាក់ និងតើមានការប្តូរបន្ថែមនៅពេលបន្ថែមម៉ោងឬអត់។ ការពិតជាក់ស្តែងដែលមានតម្លៃជាងការទាយគឺ កីឡាករបម្រុងអាចបង្កើតអត្ថប្រយោជន៍យុទ្ធសាស្ត្រ ប៉ុន្តែចំនួនសរុបនៃការប្តូរមិនអាចសម្រេចដោយស្មាន។ អ្នកអានរបស់ ការវិភាគក្រុម គួរពិនិត្យសន្លឹកប្រកួត និងប្រភពសហព័ន្ធជាមុន ជាពិសេសនៅពេលប្រើទិន្នន័យសម្រាប់ការវិភាគហានិភ័យ ឬការទស្សន៍ទាយដោយមានការទទួលខុសត្រូវ។

ចង់មើលការពន្យល់អំពីតួនាទីកីឡាករឱ្យមានរបៀបរៀបរយជាងនេះ សូមចូលទៅកាន់ប្រភពបន្ថែម។

ស្វែងយល់បន្ថែម

ជុំទី២៖ តើពេលវេលា ទីលាន និងការចាប់ផ្តើមលេងមានច្បាប់អ្វីខ្លះ?

ការប្រកួតបាល់ទាត់ស្តង់ដារមាន ២តង់ តង់នីមួយៗ ៤៥នាទី ហើយមានពេលសម្រាកមិនលើស ១៥នាទីតាមច្បាប់ទូទៅ។ ពេលបន្ថែមនៅចុងតង់ត្រូវកំណត់ដោយអ្នកអាជ្ញាកណ្តាល ដើម្បីសងពេលដែលបាត់បង់ពីការព្យាបាល ការប្តូរ ការអបអរសាទរគ្រាប់បាល់ ការពិនិត្យវីដេអូ និងការពន្យារពេលដោយចេតនា។ ការប្រកួតដែលត្រូវរកអ្នកឈ្នះ អាចមានបន្ថែមម៉ោង ២តង់ តង់ละ ១៥នាទី និងបាល់កាត់សេចក្តីពីចម្ងាយ ១១ម៉ែត្រ ប្រសិនបើបទបញ្ជាព្រឹត្តិការណ៍កំណត់ដូច្នោះ។ ចំណុចគួរឱ្យចាំគឺ បាល់កាត់សេចក្តីមិនមែនជាផ្នែកធម្មតានៃការប្រកួតលីគទេ។

ទីលានបាល់ទាត់មានរាងចតុកោណ និងមានខ្សែសម្គាល់តំបន់កណ្តាល តំបន់ពិន័យ តំបន់គ្រាប់បាល់ និងខ្សែទីលាន។ ទំហំទីលានអាចមានជួរដែលច្បាប់អនុញ្ញាត ហើយការប្រកួតអន្តរជាតិអាចប្រើជួរទំហំតឹងជាងការប្រកួតទូទៅ។ បាល់ត្រូវឆ្លងខ្សែទាំងមូល ទើបចាត់ទុកថាក្រៅទីលាន ឬជាគ្រាប់បាល់; បើផ្នែកណាមួយនៃបាល់នៅលើ ឬខាងលើខ្សែ វានៅតែស្ថិតក្នុងលេង។ ការយល់ខុសនេះកើតឡើងញឹកញាប់ ព្រោះរូបភាពពីមុំទស្សនិកជនអាចធ្វើឱ្យបាល់មើលទៅក្រៅ ខណៈដែលទិដ្ឋភាពពីលើបន្ទាត់បង្ហាញការពិតផ្សេងទៀត។

ការចាប់ផ្តើមប្រកួត និងការចាប់ផ្តើមឡើងវិញមានសារៈសំខាន់ជាងដែលមនុស្សជាច្រើនគិត៖

• ការចាប់ផ្តើមប្រកួតធ្វើពីចំណុចកណ្តាលបន្ទាប់ពីការបោះកាក់។
• បន្ទាប់ពីមានគ្រាប់បាល់ ក្រុមដែលរបូតគ្រាប់បាល់ជាអ្នកចាប់ផ្តើមឡើងវិញ។
• បាល់ចេញពីខ្សែចំហៀង ត្រូវបោះចូលដោយក្រុមដែលមិនបានប៉ះបាល់ចុងក្រោយ។
• បាល់ឆ្លងខ្សែទីខាងក្រោយដោយកីឡាករវាយប្រហារ ត្រូវផ្តល់បាល់ទាត់ចេញពីតំបន់គ្រាប់បាល់។
• បាល់ឆ្លងខ្សែទីខាងក្រោយដោយកីឡាករការពារ ត្រូវផ្តល់បាល់ជ្រុង លើកលែងតែករណីច្បាប់ផ្សេងកំណត់។

ព័ត៌មានដែលគេច្រើនមើលរំលងគឺ បាល់ចាប់ផ្តើមពីកណ្តាលអាចបញ្ចូលទីគូប្រកួតដោយផ្ទាល់បាន ប៉ុន្តែការបញ្ចូលទីខ្លួនឯងដោយផ្ទាល់ពីការចាប់ផ្តើមនោះមិនត្រូវបានរាប់ជាគ្រាប់បាល់ទេ; ត្រូវផ្តល់បាល់ជ្រុងឱ្យគូប្រកួត។ ក៏ដូចគ្នា បាល់បោះចូលពីខ្សែចំហៀងមិនអាចបញ្ចូលទីដោយផ្ទាល់ឡើយ។ នេះជាករណីលម្អិតដែលបំបែកអ្នកយល់ច្បាប់ពីអ្នកគ្រាន់តែស្រែកតាមហ្វូង មែនទេ?

តារាងស្ថិតិការប្រកួត និងវិធីអានពេលបន្ថែម

យោងតាម សៀវភៅច្បាប់របស់ សហព័ន្ធបាល់ទាត់អន្តរជាតិ គោលការណ៍សំខាន់គឺ អ្នកអាជ្ញាកណ្តាលជាអ្នកមានសិទ្ធិសម្រេចចុងក្រោយលើការបកស្រាយច្បាប់ក្នុងទីលាន។ របាយការណ៍របស់ សហព័ន្ធបាល់ទាត់អឺរ៉ុប ក៏បញ្ជាក់ជាទូទៅថា ការវិនិច្ឆ័យត្រូវផ្អែកលើច្បាប់ ការសង្កេត និងបរិបទនៃសកម្មភាព មិនមែនសំឡេងតវ៉ារបស់កីឡាករទេ។ ឯកសារច្បាប់ផ្លូវការមានគោលការណ៍ថា «ការសម្រេចរបស់អ្នកអាជ្ញាកណ្តាលអំពីហេតុការណ៍ក្នុងការប្រកួត គឺជាការសម្រេចចុងក្រោយ»។ និយាយឱ្យស្រួល គឺការប្រកួតមិនដំណើរការតាមការបោះឆ្នោតរបស់អ្នកទស្សនាទេ។

ជុំទី៣៖ តើកំហុស កាត និងច្បាប់ក្រៅទីតាំងត្រូវបកស្រាយដូចម្តេច?

កំហុសកើតឡើងនៅពេលកីឡាករធ្វើសកម្មភាពដែលច្បាប់ហាម ដូចជា ទាត់ រុញ ទាញ រារាំងដោយខុសច្បាប់ ឬប៉ះបាល់ដោយដៃដោយចេតនា។ ការផ្តល់បាល់ពិន័យមិនមានន័យថា កីឡាករត្រូវបានកាតជានិច្ចទេ ព្រោះការពិន័យផ្នែកវិន័យអាស្រ័យលើភាពធ្ងន់ធ្ងរ ចេតនា ឱកាសវាយប្រហារ និងថាតើសកម្មភាពនោះបំផ្លាញឱកាសគ្រាប់បាល់ច្បាស់លាស់ឬអត់។ កាតលឿងអាចប្រើសម្រាប់ការប្រព្រឹត្តមិនគោរព ការពន្យារពេល ការតវ៉ាខ្លាំងពេក ការបំពានជាបន្តបន្ទាប់ ឬការមិនរក្សាចម្ងាយត្រឹមត្រូវ។ កាតក្រហមមានន័យថា ដកចេញពីការប្រកួត ហើយក្រុមត្រូវបន្តដោយមានកីឡាករតិចជាងមុន។

ការប៉ះបាល់ដោយដៃក៏មិនមែនជាកំហុសគ្រប់ពេលដែរ។ អ្នកអាជ្ញាកណ្តាលត្រូវពិនិត្យទីតាំងដៃ ឬដៃខាងក្រោម បែបធម្មជាតិឬមិនធម្មជាតិ ចលនារបស់កីឡាករ និងការប៉ះបាល់មុនពេលសកម្មភាព។ ច្បាប់បច្ចុប្បន្នមិនអនុញ្ញាតឱ្យអ្នកវិភាគសន្និដ្ឋានតាមរូបមន្តសាមញ្ញថា “ប៉ះដៃគឺហ្វូល” ទេ។ ចំពោះការប្រព្រឹត្តទប់ស្កាត់គ្រាប់បាល់ ឬឱកាសគ្រាប់បាល់ច្បាស់លាស់ កាត និងបាល់ពិន័យអាចខុសគ្នា អាស្រ័យលើថាតើកីឡាករបានព្យាយាមលេងបាល់ ឬប្រើសកម្មភាពទាញ រុញ និងប៉ះដោយចេតនា។ នេះជាកន្លែងដែលការមើលឡើងវិញមួយដង មិនគ្រប់គ្រាន់សម្រាប់ការវិភាគទេ។

ច្បាប់ក្រៅទីតាំងមានធាតុសំខាន់បី៖

1. កីឡាករវាយប្រហារស្ថិតនៅក្នុងទីតាំងក្រៅទីតាំង ប្រសិនបើផ្នែកណាមួយនៃក្បាល ខ្លួន ឬជើងស្ថិតខាងមុខអ្នកការពារទីពីរចុងក្រោយ និងខ្សែបាល់។
2. ការឈរនៅទីតាំងក្រៅទីតាំង មិនមែនជាកំហុសដោយខ្លួនឯងទេ។
3. កំហុសកើតឡើងនៅពេលកីឡាករចូលរួមសកម្ម ដោយប៉ះបាល់ រំខានគូប្រកួត ឬទទួលអត្ថប្រយោជន៍ពីការប៉ះបាល់របស់គូប្រកួត។

ព័ត៌មានជ្រៅមួយដែលមានប្រយោជន៍គឺ អ្នកការពារទីពីរចុងក្រោយមិនចាំបាច់ជាខ្សែការពារទេ; អ្នកចាំទីអាចជាអ្នកការពារទីមួយ ឬទីពីរតាមទីតាំងជាក់ស្តែង។ លើសពីនេះ ការបញ្ជូនបាល់ដោយចេតនាពីកីឡាករការពារអាចបង្កើតស្ថានភាពថ្មីសម្រាប់ការក្រៅទីតាំង ប៉ុន្តែការសង្គ្រោះបាល់ពីគ្រាប់បាល់ ឬបាល់កំពុងចូលទី មិនត្រូវបានចាត់ទុកជាការលេងដោយចេតនាដូចគ្នាទេ។ ទាំងនេះជាមូលហេតុដែលការមើលតែខ្សែបញ្ឈរនៅលើអេក្រង់ មិនគួរត្រូវយកធ្វើជាចម្លើយចុងក្រោយដោយគ្មានការយល់ពីសកម្មភាពមុននោះឡើយ។

ប្រព័ន្ធជំនួយវីដេអូអាចជួយពិនិត្យករណីគ្រាប់បាល់ បាល់ពិន័យ១១ម៉ែត្រ កាតក្រហមដោយផ្ទាល់ និងការកំណត់អត្តសញ្ញាណកីឡាករខុស ប៉ុន្តែវាមិនពិនិត្យរាល់ការប៉ះទង្គិចតូចៗទេ។ គោលការណ៍អនុវត្តជាទូទៅគឺ “កំហុសច្បាស់លាស់ និងមិនអាចមើលរំលងបាន” មិនមែនការចង់ឱ្យវីដេអូបញ្ចេញមតិលើគ្រប់សកម្មភាពឡើយ។ អ្នកទស្សនាដែលទាមទារឱ្យពិនិត្យរាល់ការប៉ះស្មា ប្រហែលជាកំពុងចង់ឱ្យបាល់ទាត់ក្លាយជាការិយាល័យពិនិត្យវីដេអូ មិនមែនកីឡាទៀតទេ។

សម្រាប់ការវិភាគតាមទិន្នន័យ សូមកត់ត្រាពេលវេលានៃកំហុស ប្រភេទកំហុស ទីតាំងលើទីលាន និងស្ថានភាពពិន្ទុ។ កំហុសមួយនៅនាទីទី ៥ អាចមានឥទ្ធិពលខុសពីកំហុសដូចគ្នានៅនាទីទី ៩០ ប៉ុន្តែវាមិនមានន័យថាការសម្រេចចិត្តរបស់អ្នកអាជ្ញាកណ្តាលត្រូវបានវាស់តាមពិន្ទុតែមួយទេ។ ការវិភាគក្រុម គួរប្រើទិន្នន័យពីប្រភពផ្លូវការ ហើយអ្នកអានគួរជៀសវាងការសម្រេចចិត្តហិរញ្ញវត្ថុដោយផ្អែកលើអារម្មណ៍ ការផ្សព្វផ្សាយ ឬពាក្យសន្យាដែលគ្មានភស្តុតាង។

ចង់ស្វែងយល់ពីកំហុសដែលអ្នកទស្សនាច្រឡំញឹកញាប់ សូមអានសេចក្តីសង្ខេបបន្ថែមនេះ។

ស្វែងយល់បន្ថែម

ការពន្យល់ជ្រៅអំពីច្បាប់ក្រៅទីតាំង និងប្រព័ន្ធវីដេអូ

ពិន្ទុចុងក្រោយ៖ តើអ្នកណាគួរជ្រើសរើសការយល់ច្បាប់កម្រិតណា?

ចម្លើយខ្លីគឺ អ្នកគាំទ្រទូទៅគួរចេះចំណុចស្នូល ខណៈអ្នកវិភាគ និងអ្នកប្រើទិន្នន័យគួរអានច្បាប់លម្អិត និងបទបញ្ជាព្រឹត្តិការណ៍ជាក់លាក់។ កម្រិតអប្បបរមាគួររួមមាន ចំនួនកីឡាករ ១១នាក់ រយៈពេល ៩០នាទី ការប្តូរ កំហុស កាត ក្រៅទីតាំង និងវិធីចាប់ផ្តើមឡើងវិញ។ ប្រសិនបើការប្រកួតមានបាល់កាត់សេចក្តី ឬប្រព័ន្ធវីដេអូ ត្រូវបន្ថែមការយល់ដឹងអំពីបទបញ្ជារបស់ពានរង្វាន់នោះ។ ច្បាប់មិនមែនធ្វើឱ្យការមើលបាល់ទាត់ធុញទ្រាន់ទេ; វាធ្វើឱ្យអ្នកដឹងថា ការស្រែករបស់អ្នកក្បែរខ្លួនត្រឹមត្រូវ ឬគ្រាន់តែខឹងដោយគ្មានមូលដ្ឋាន។

សម្រាប់ការអនុវត្តជាក់ស្តែង សូមប្រើបញ្ជីត្រួតពិនិត្យខាងក្រោមមុនពេលវិភាគការប្រកួត៖

• ពិនិត្យប្រភពផ្លូវការរបស់ពានរង្វាន់ និងកាលវិភាគ។
• កត់ចំនួនកីឡាករចាប់ផ្តើម អ្នកបម្រុង និងការផ្លាស់ប្តូរ។
• សម្គាល់ថាការប្រកួតអាចបញ្ចប់ស្មើ ឬត្រូវរកអ្នកឈ្នះ។
• ពិនិត្យថាប្រព័ន្ធវីដេអូត្រូវបានប្រើ និងប្រើសម្រាប់ករណីណា។
• កុំច្រឡំពេលបន្ថែមក្នុងតង់ ជាមួយបន្ថែមម៉ោងក្រោយពេលស្មើ។
• ប្រើស្ថិតិគ្រាប់បាល់ និងកំហុសជាមួយបរិបទ មិនមែនយកលេខមួយមកសម្រេចទាំងមូល។

ការវិភាគក្រុម ផ្តោតលើព័ត៌មាន FIFA World Cup និងការវិភាគយុទ្ធសាស្ត្រក្រុម ដូច្នេះច្បាប់បាល់ទាត់ ១១នាក់គឺជាគ្រឹះ មិនមែនជាប្រធានបទតុបតែងសម្រាប់បំពេញទំព័រទេ។ ចំណុចផ្ទុយដែលគួរចងចាំគឺ អ្នកចេះច្បាប់ច្រើនបំផុត មិនចាំបាច់ជាអ្នកទស្សន៍ទាយលទ្ធផលបានល្អបំផុតឡើយ។ ច្បាប់ជួយកាត់បន្ថយការយល់ច្រឡំ ប៉ុន្តែមិនអាចលុបភាពមិនប្រាកដប្រជារបស់កីឡា ឬធានាលទ្ធផលណាមួយបានទេ។ ដូច្នេះ ប្រើព័ត៌មានដើម្បីយល់ និងវិភាគដោយមានវិន័យ មិនមែនដើម្បីជឿលើសំណាង ឬការផ្សព្វផ្សាយបែបធានាឈ្នះឡើយ។

សេចក្តីសន្និដ្ឋានគឺ ច្បាប់បាល់ទាត់ ១១នាក់មានប្រព័ន្ធច្បាស់លាស់ចាប់ពីចំនួនកីឡាករ រយៈពេល ទីលាន កំហុស រហូតដល់ការក្រៅទីតាំង និងការពិនិត្យវីដេអូ។ ការយល់ត្រឹមត្រូវត្រូវចាប់ផ្តើមពី ១៧ប្រការរបស់ ក្រុមប្រឹក្សាសមាគមបាល់ទាត់អន្តរជាតិ ហើយបន្តទៅបទបញ្ជាជាក់លាក់របស់ពានរង្វាន់ ដូចជា បាល់ទាត់ពិភពលោក ២០២៦។ កុំសន្និដ្ឋានពីឃ្លីបខ្លី ឬសំឡេងហ្វូងទស្សនិកជន; ពិនិត្យប្រភព ពេលវេលា និងទីតាំងជាមុន។ នោះហើយជាវិធីដែលអ្នកមើលបាល់ទាត់ធម្មតា អាចក្លាយជាអ្នកវិភាគដែលមិនងាយត្រូវបោកដោយរូបភាពកាត់ត ឬពាក្យសន្យាខ្យល់។

សម្រាប់ការណែនាំបន្ថែមអំពីការអានការប្រកួត សូមចូលមើលមាតិកាដែលបានរៀបចំជាបន្តបន្ទាប់។

ស្វែងយល់បន្ថែម

សំណួរដែលសួរញឹកញាប់

សំណួរ៖ តើច្បាប់បាល់ទាត់ ១១នាក់មានន័យដូចម្តេច?

ចម្លើយ៖ ច្បាប់បាល់ទាត់ ១១នាក់ គឺជាសំណុំច្បាប់សម្រាប់ការប្រកួតដែលក្រុមនីមួយៗមានកីឡាករលើទីលានអតិបរមា ១១នាក់ រួមទាំងអ្នកចាំទីម្នាក់។ ច្បាប់ផ្លូវការមាន ១៧ប្រការ និងគ្របដណ្តប់ទីលាន បាល់ កំហុស កាត ក្រៅទីតាំង និងវិធីចាប់ផ្តើមលេងឡើងវិញ។ ក្រុមប្រឹក្សាសមាគមបាល់ទាត់អន្តរជាតិជាអង្គភាពសំខាន់ដែលថែរក្សាច្បាប់ទាំងនេះ។ ទោះយ៉ាងណា ចំនួនកីឡាករប្តូរ និងនីតិវិធីរកអ្នកឈ្នះអាចខុសគ្នាតាមពានរង្វាន់។

សំណួរ៖ តើការប្រកួតបាល់ទាត់មានរយៈពេលប៉ុន្មាននាទី?

ចម្លើយ៖ ការប្រកួតស្តង់ដារមាន ៩០នាទី ដោយបែងជា ២តង់ តង់នីមួយៗ ៤៥នាទី។ អ្នកអាជ្ញាកណ្តាលអាចបន្ថែមពេលនៅចុងតង់ ដើម្បីសងពេលដែលបាត់ពីការប្តូរ ការព្យាបាល ការពិនិត្យវីដេអូ និងការពន្យារពេល។ ពេលសម្រាកជាទូទៅមិនលើស ១៥នាទី។ ប្រសិនបើពានរង្វាន់ត្រូវរកអ្នកឈ្នះ ក្រោយស្មើអាចមានបន្ថែមម៉ោង ៣០នាទី និងបាល់កាត់សេចក្តី ប៉ុន្តែត្រូវពិនិត្យបទបញ្ជារបស់ព្រឹត្តិការណ៍ជាមុន។

សំណួរ៖ តើច្បាប់ក្រៅទីតាំងខុសពីការឈរខាងមុខខ្សែការពារយ៉ាងដូចម្តេច?

ចម្លើយ៖ ការឈរនៅទីតាំងក្រៅទីតាំងមិនមែនជាកំហុសដោយខ្លួនឯងទេ; កំហុសកើតឡើងនៅពេលកីឡាករចូលរួមសកម្មក្នុងការលេង។ កីឡាករត្រូវបានវាស់ទីតាំងនៅពេលមិត្តរួមក្រុមបញ្ជូន ឬប៉ះបាល់ ហើយត្រូវពិនិត្យផ្នែកក្បាល ខ្លួន ឬជើងធៀបនឹងបាល់ និងអ្នកការពារទីពីរចុងក្រោយ។ កីឡាករអាចស្ថិតនៅខាងមុខ ប៉ុន្តែមិនត្រូវបានផ្តន្ទាទោស ប្រសិនបើមិនប៉ះបាល់ មិនរំខានគូប្រកួត និងមិនទទួលអត្ថប្រយោជន៍។ ការបកស្រាយចុងក្រោយនៅតែជាសិទ្ធិរបស់អ្នកអាជ្ញាកណ្តាល។

សំណួរ៖ តើក្រុមមួយអាចប្តូរកីឡាករបានប៉ុន្មាននាក់?

ចម្លើយ៖ ចំនួនកីឡាករដែលអាចប្តូរអាស្រ័យលើបទបញ្ជារបស់លីគ ឬពានរង្វាន់ ហើយមិនគួរសន្មតថាដូចគ្នាគ្រប់ការប្រកួតទេ។ ការប្រកួតអាជីពជាច្រើនអនុញ្ញាតការប្តូរកីឡាកររហូតដល់ ៥នាក់ ប៉ុន្តែអាចកំណត់ចំនួនឱកាសប្តូរនៅពេលបាល់ឈប់។ ការប្តូរនៅពេលសម្រាកអាចមិនរាប់ជាឱកាសក្នុងទីលានតាមបទបញ្ជាខ្លះ។ អ្នកគួរពិនិត្យសន្លឹកប្រកួត និងឯកសារផ្លូវការរបស់ពានរង្វាន់ ជាពិសេសនៅការប្រកួតដែលមានបន្ថែមម៉ោង។

សំណួរ៖ តើបាល់ក្រៅទីលានត្រូវសម្រេចដោយរបៀបណា?

ចម្លើយ៖ បាល់ត្រូវបានចាត់ទុកថាក្រៅទីលាន នៅពេលវាឆ្លងខ្សែចំហៀង ឬខ្សែទីទាំងមូល ដោយមិនគិតថាបាល់នៅលើដី ឬនៅលើអាកាស។ ប្រសិនបើផ្នែកណាមួយនៃបាល់នៅតែស្ថិតលើ ឬខាងលើខ្សែ បាល់នៅតែស្ថិតក្នុងលេង។ បាល់ចេញពីខ្សែចំហៀងត្រូវបោះចូលដោយក្រុមដែលមិនបានប៉ះចុងក្រោយ។ បាល់ឆ្លងខ្សែទីត្រូវកំណត់ថាជាបាល់ជ្រុង ឬបាល់ទាត់ចេញពីតំបន់គ្រាប់បាល់ អាស្រ័យលើកីឡាករណាប៉ះចុងក្រោយ។

សំណួរ៖ តើកាតលឿង និងកាតក្រហមខុសគ្នាយ៉ាងដូចម្តេច?

ចម្លើយ៖ កាតលឿងគឺជាការព្រមាន ខណៈកាតក្រហមមានន័យថាកីឡាករត្រូវចាកចេញពីការប្រកួត។ កីឡាករដែលទទួលកាតលឿងពីរនៅក្នុងការប្រកួតតែមួយ នឹងត្រូវបានបណ្តេញចេញតាមរយៈកាតក្រហម។ កាតក្រហមអាចកើតពីការលេងធ្ងន់ធ្ងរ អំពើហិង្សា ការប្រើពាក្យប្រមាថ ឬការរារាំងគ្រាប់បាល់ច្បាស់លាស់តាមលក្ខខណ្ឌច្បាប់។ ក្រោយបណ្តេញចេញ ក្រុមមិនអាចដាក់កីឡាករថ្មីជំនួសអ្នកដែលត្រូវបានបណ្តេញបានទេ។

សំណួរ៖ តើប្រព័ន្ធវីដេអូអាចប្តូរការសម្រេចរបស់អ្នកអាជ្ញាកណ្តាលគ្រប់ករណីទេ?

ចម្លើយ៖ ប្រព័ន្ធវីដេអូអាចជួយពិនិត្យតែប្រភេទហេតុការណ៍សំខាន់ៗ និងកំហុសច្បាស់លាស់មួយចំនួន មិនមែនរាល់ការប៉ះទង្គិចក្នុងការប្រកួតទេ។ ករណីសំខាន់ៗរួមមាន គ្រាប់បាល់ ការសម្រេចបាល់ពិន័យ១១ម៉ែត្រ កាតក្រហមដោយផ្ទាល់ និងការកំណត់អត្តសញ្ញាណកីឡាករខុស។ អ្នកអាជ្ញាកណ្តាលនៅតែជាអ្នកសម្រេចចុងក្រោយ ហើយអាចពិនិត្យអេក្រង់នៅទីលាន ប្រសិនបើនីតិវិធីអនុញ្ញាត។ ដូច្នេះ វីដេអូមិនមែនជាម៉ាស៊ីនលុបការជជែកវែកញែកទេ; វាគ្រាន់តែជាឧបករណ៍ជួយសម្រេចចិត្តប៉ុណ្ណោះ។